Антинационалистичка - Антимилитаристичка Иницијатива / Antinationalistic - Antimilitaristic Initiative
May 9, 2010
Εκδήλωση διαμαρτυρίας για τις πολεμικές δαπάνες
Μπροστά στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, 9-5-2010 στις 11 π.μ.
October 30, 2009
Ανακοίνωση για την παρέμβαση στην μαθητική παρέλαση
«ΟΧΙ μαθητές-τριες στρατιωτάκια / ΟΧΙ στρατιωτικούς εξοπλισμούς».
Αντίστοιχη παρέμβαση κάναμε στο Σύνταγμα ενάντια στη μαθητική παρέλαση στις 25 Μαρτίου 2009.
Θυμίζοντας την είσοδο των παρελαύνοντων με το βήμα της χήνας ναζιστικών στρατευμάτων στις κατεχόμενες πόλεις, οι παρελάσεις είναι διαχρονικά και παγκοσμίως συνυφασμένες με σφαγές και διαπόμπευση αιχμαλώτων πολέμου. Επιτρέπεται να παραμένουν κατάλοιπα των φρικαλεοτήτων του παρελθόντος στη σημερινή εποχή;
October 25, 2009
June 3, 2009
Καταγγελία για την επίθεση φασιστών εναντίον εκδήλωσης παρουσίασης ελληνο-μακεδονικού λεξικού
Αθήνα, 03/06/2009
Εκδηλώνουμε την οργή μας και σημειώνουμε ότι είναι η πολλοστή φορά που γίνεται επίθεση εναντίον κάθε δραστηριότητας του Ουράνιου Τόξου ή παρόμοιων δραστηριοτήτων που έχουν σκοπό να προάγουν τη γλώσσα ή τον πολιτισμό των μειονοτήτων.
Οργιζόμαστε με τη συμμετοχή αυτών των τραμπούκων - δηλωμένων φασιστών στις ευρωεκλογές, και αναρωτιόμαστε αν ο ελληνικός λαός ξέχασε τι είναι ο φασισμός που τόσο δραματικά βίωσε κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Καλούμε την κυβέρνηση και τα κόμματα που συμμετέχουν στις ευρωεκλογές να καταδικάσουν αυτή την επίθεση όσο και τα φασιστικά απομεινάρια, καθώς και να υποστηρίξουν τον άμεσο επαναπατρισμό των προσφύγων, «μη Ελλήνων το γένος», οι οποίοι και οποίες είναι οι μόνοι που εξαιρέθηκαν από τον επαναπατρισμό των πολιτικών προσφύγων το 1982.
Υπενθυμίζουμε ότι αυτές οι επιθέσεις βάλλουν ευθέως εναντίον προοδευτικών αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αναγνώριση και σεβασμό των μειονοτήτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποίες έχουν ληφθεί μετά από αγώνες των μειονοτήτων για τα δικαιώματά τους και την ισότιμη αποδοχή τους στις διάφορες χώρες.
Ζητούμε από τα κόμματα να δηλώσουν την υποστήριξή τους στα δικαιώματα όλων των μειονοτήτων στην Ελλάδα. Ζητούμε από τους πολίτες να μαυρίσουν τα εθνικιστικά κόμματα.
AΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: 210-3813928 (4-10 μ.μ.), Τσαμαδού 13Α, Εξάρχεια, Αθήνα,
aainit@yahoo.com, http://antinationalistic-antimilitaristic.blogspot.com
ΕΙΣΒΟΛΗ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ
ΒΙΝΤΕΟ:
http://www.youtube.com/watch?v=OeioPKkd9-Y
Περίπου 30 Χρυσαυγίτες εισέβαλαν και διέκοψαν για λίγα λεπτά την εκδήλωση παρουσίασης του ελληνο-μακεδονικού λεξικού του Βάσκου Καρατζά που οργάνωσε το Ουράνιο Τόξο σε συνεργασία με τον νεο-ιδρυθέντα εκδοτικό οίκο «3ΟΡΑ» την Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009 στην Αθήνα, στην αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23, ώρα 19:45μ.μ.). Παρά τις κραυγές και τις απειλές τους όχι μόνο δεν έφυγαν οι παρευρισκόμενοι, αλλά οι ομιλίες συνεχίστηκαν κανονικά μετά την αποχώρησή τους και ακολούθησε συζήτηση.
Ομιλητές ήταν:
Victor Friedman – Καθηγητής Βαλκανικών και Σλαβικών Γλωσσών, University of Chicago,
Παρίσης Θανάσης - Πρόεδρος Ελληνικής Επιτροπής EBLUL (Γραφείο για τις Λιγότερο Διαδεδομένες Γλώσσες),
Δρ. Riki Van Boeschoten - Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας,
Λιθοξόου Δημήτρηs – Συγγραφέας.
March 25, 2009
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ
March 24, 2009
March 6, 2009
Ο 6ος Στόλος ξανάρχεται
March 4, 2009
Για τα γεγονότα στην Οχρίδα
December 1, 2008
ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
November 7, 2008
Δεν έπεσαν για την πατρίδα - Έπεσαν για το μιλιταρισμό
Δεν έπεσαν για την πατρίδα - Έπεσαν για το μιλιταρισμό
Αθήνα, 07/11/2008
October 14, 2008
Συνεχίζεται η αντίσταση των κατοίκων σε χωριά της Φλώρινας παρά την καταστολή
Αθήνα, 14/10/2008
October 10, 2008
Αντίσταση στο μιλιταρισμό από κατοίκους συνοριακών χωρίων
October 4, 2008
Εδώ τα καινούρια όπλα: Εκσυγχρονιστείτε, αγοράστε, σκοτώστε
Αθήνα, 04/10/2008
September 30, 2008
30/09 ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΑΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ZHTHMA
Σεπτέμβριος 2008
30/09 ТЕКСТОТ НА БРОШУРАТА ЗА МАКЕДОНСКОТО ПРАШАЊЕ
Македонското прашање претставува, заедно со грчко-турските односи и кипарското прашање, едно постојано поле за вежбање на грчкиот национализам и, како такво, една перманентна закана за мирот и соработката на народите на Балканот. Таа закана видовме да ја оживува грчката надворешна политика на самитот на НАТО во Букурешт против Република Македонија. Пролетва, од една страна “новиот патриотизам” на Владата и “национално одговорната” позиција на раководството на ПАСОК и од друга страна една Левица која не се осмели да се спротивстави на ветото и да го одбрани правото на соседната земја да одлучува без надворешни уцени, им дозволија на оние што тргуваат со татковината, на оние што имаат моќ во војската, мрачни епископи, и скоро сите медиуми да оргиаат -но и на НАТО да добие една досега невидена политичка и етичка легализација. Во тие рамки, во име на “светото” на грчката нација и скриена зад една милитаристичка организација како НАТО, грчката држава го става под знак прашање постоењето на македонската нација и нејзиниот јазик, крштевајќи ја соседната земја како што сака (“Скопја”...) и и го забранува влезот во меѓународните организации под уставното име.
Ама зад таа “безкомпромисна” национална борба, тешко е да се сокрие обидот за обезбедување на “неопходната” национална слога -неопходна за поддршка на тврдите антисоцијални мерки, како што се реформата на пензискиот систем, распродажбата на јавното богатство и уништувањето на јавното образование. Нажалост, недостатокот на заедничка меѓународна акција од страна на движењето ја даде можноста да се употреби, макар и на кратко, македонското прашање како кршталникот на Силоам, прочистувајќи ги внатрешните поддржувачи на најтврдиот неолиберален напад. Така се потврди дека таканаречените “национални прашања” не се поле каде што се совпаѓаат интересите на целата заедница, туку поле каде “горните” ја организираат политичката, идеолошката и класната надмоќност врз “долните”.
Наспроти таа закана треба да сме начисто. Ги поддржуваме соработката, мирот и пријателството помеѓу народите и затоа сме против секој обид за ожививање на национализмот и милитаризмот, кои се закануваат да го претворат во буре барут напатениот од етнички судири и империјалистички војни Балкан.
“Моќната Грција” рика…
Сцената што се постави по повод самитот на НАТО во Букурешт докажа, заедно со погоре кажаното, и нешто исто така значајно: Колку назадувачка и надвор од реалноста е гледањето на грчкиот капитализам низ призмата на “сиромашна но чесна Грција”.
Во Букурешт, Грција ја бркаше улогата на шеф на Балканот, правејќи сојузи во рамките на НАТО и Е.У. (Франција, Германија), но и пошироко (Русија). Направи “дипломатија на вооружувањето”, ветувајќи им дарежлив дел од грчката програма за вооружување на “сојузниците” (САД, Франција и Русија). Сето тоа не започна, се разбира, во Букурешт. Грција е базичен столб на НАТО и Е.У. на Балканот, далеку најмоќна -политички, економски и воено- земја на Балканот, се натпреварува со другиот кандидат за “шеф” во регионот, Турција и учествува во геополитичките игри на енергетските мрежи, на копнениот и поморски превоз. Таа е земјата што заедно со Турција,инсистира да го задржи задолжителното служење на воениот рок, задолжувајќи ја младината да плати скап данок во крв на милитаризмот: само во Август 2008, пет млади луѓе го загубија животот служејќи го воениот рок и тоа за време на мир. Грција е таа, чии капиталисти контролираат скоро половина од економијата на Република Македонија, пренесувајќи безброј активности во соседната земја и плаќајќи мизерни плата на македонските работници кои работат под неподносливи работни услови, без основни работнички и синдикални права. Грција е таа што не само што не покажа понизност спрема САД туку ја бркаше динамично улогата на шеф во регионот и што осеќа дека дојде времето да ја смени својата воена догма од “одбранбена” во “спречувачка” (за да се искористат подобро системите на вооружување што ќе ги купи во новиот круг на вооружување) и ја отвори дискусијата за нуклеарна енергија.
Натофилски и воинствен антиамериканизам
Таа “моќна Грција” се разбира е натофилска, воинствена, и значаен дел од империјалистичкиот синџир во регионот. И бидејќи е така, настаните докажуваат колку шуплив и Лицемерски е “антиамериканизмот” на тие што ги бранат “националните правдини”.
“Националната кампања” и ветото во Букурешт беа една огромна операција да манипулира со совеста и хранејќи ја “националната публика” со невиден филонатоизам: бидејќи во НАТО можеме да правиме сојузи, да ги браниме нашите “етнички правдини” и да ги изолираме “непријателите” тогаш НАТО е корисен сојуз, кон кој треба да ги исполнуваме нашите обврски. И затоа не е воопшто нелогично што “националниот” антиамериканизам е невиден филонатоизам и на крај филоимперијализам одгледувајќи го всушност во подлабока смисла филоамериканизмот! Затоа, со други зборови и грчката национална ароганција -не само во Букурешт, но и во секоја прилика за микрополитичко искористување: во деновите на панаѓурот во Овчарани, на отворањето на Олимписките Игри, после секоја изјава на Македонскиот премиер– претставува голема рана за идеите и вредностите на интернационализмот и антимилитаризмот.
Од сите наведени -крајно поучни…- искуства, социјалните и политичките сили кои се инспирираат од идеите на интернационализмот и солидарноста должни се да дојдат до еден заклучок: дека единствен антиамериканизам и антиимперијализам што не интересира и што е разбирлив е интернационалистичкиот. Еден антиимперијализам што не само што е разбирливо антивоен, антимилитаристички и антинатоистички, туку се заснова првично во борбата против “нашиот” национализам - милитаризам и во неговите обиди да освои улога на шеф во регионот.
Бараме признавање на соседната земја под нејзиното уставно име. Не е потребно да се обратиме на Страти Миривили -кој не може да биде контролоран за национално предавство- за да го аргументираме постоењето на една нација што од 19 век се самоопределува како македонска, ниту е потребно да потсетиме дека нејзината “македонштина” беше искористена од внатрешната националистичка пропаганда за да се докаже неговото “грчко потекло”. Доволно е да кажеме дека не го признаваме како разбирливо правото на грчката држава да крштева како што сака еден народ, искористувајќи го правото на посилниот и тврдејќи лицемерно дека и е нарушен територијалниот интегритет.
Бараме признаваме на македонскиот јазик, не бидејќи ги поседуваме академските гаранции да разликуваме јазици од дијалекти, туку бидејќи негирањето на македонскиот јазик и неговото сведување на дијалект на бугарскиот јазик е водено од одредена политичка цел: негирање на македонскиот идентитет. Како што е речено и порано, јазик не е ништо повеќе од дијалект што има војска и држава да го поддржува.
Бараме признаваме на македонското малцинство и на сите национални малцинства во Грција, не само за да се воспостават нивните права што им се сеуште погазени, но и бидејќи сметаме дека почитта кон малцинствата е единствено практично одбивање на националистичката асимилација, на фантастичната, спротивно на историјата и докажано опасен стремеж за етничка чистота. Ги браниме правата на националните малцинства во нашата земја, како што се Турците во Западна Тракија бидејќи е хипокризија да се вели дека во Јужна Албанија живеат Грци христијани, а во Западна Тракија живеат Грци муслимани.
Бараме враќање на бегалците од Граѓанската Војна во Грција, не само бидејќи забраната да се вратат во земјата во која што се родиле претставува остаток на нетолеранцијата од граѓанската војна, туку и бидејќи го сметаме за нивно основно човеково право.
Бараме растурање на НАТО и излегување на нашата земја од него, не бидејќи сме генерално “антиамериканци”, туку бидејќи оваа воена машина сее болка и смрт во име на “стабилноста”, на “човековите права” и на “слободата” - на стабилноста што ја воспоставуваат бомбите со збогатен ураниум, на правото на империјализмот да интервенира секаде на земјината топка и на слободата “на пазарот” во искориристувањето и ограбувањето на природните ресурси.
Бараме соработка помеѓу двата народа, не само бидејќи не можеме да живееме во минатото на национализмот и на омразата, но и бидејќи од денес треба да се справиме со трговијата со жени (трафикинг), да спречиме воспоставување на нова централа од типот на Чернобил во нашиот регион, да се бориме против искористувањето и притисоците и од двете страни на границата.
Го застапуваме мирот кој е повекекратно загрозен: Од најголемиот империјалистички механизам во историјата, НАТО, од огромното воено вооружување на военото лудило но и од националистичката и расната нетолеранција и од антагонизмот помеѓу секоја локална власт. Посебно го застапуваме мирот наспроти нападноста на грчкиот национализам и обидот на грчката држава да биде шеф во регионот.
Антинационалистичка Антимилитаристичка Иницијатива
Септември 2008
Цамаду 13, Атина * http://antinationalistic-antimilitaristic.blogspot.com * antinat_antimil@yahoo.gr














